De Mercedes W126 S-klasse

Dertig jaar terug alweer bracht Mercedes-Benz de W126 op de markt.De s-klasse kwam als eerste ten tonele op de autoshow van Frankfurt in 1979. In de daarop volgende twaalf jaren zou deze limousine uitgroeien tot één van de best verkochte auto's uit de premiumklasse met een totaal van 818.066 exemplaren. Eind vorig jaar reden daar nog liefst 127.000 van rond in Amerika en zo'n 28.000 in Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, Italië en Nederland. Van deze "meest succesvolle S-Klasse ooit" zijn kilometerstanden van vele honderdduizenden kilometers geen uitzondering. Het zegt veel over de bouwkwaliteit,en maakt van de W126 nudaags een gewilde klassieker. Reserve-onderdelen zijn er nog genoeg 2ehands of nog nieuw te bestellen bij de Mercedes dealer.

De W126 werd ontworpen door De Italiaanse ontwerper Bruno Sacco die ook de W124 op zijn naam heeft staan. Hij tekende vloeiende ononderbroken lijnen, verzonken ruitenwissers en een kont die een beetje omhoog loopt. Voor het eerst monteerde Mercedes kunststof bumpers in plaats van de zware verchroomde exemplaren Daardoor weegt de W126 woog 280 kg minder dan zijn voorganger de w116. De kunststof deurbeplating tussen de wielkasten gaf een visuele link tussen de voor- en achterbumper.

Veiligheid.

Ook qua veiligheid was de W126 vernieuwend. Het was de eerste seriewagen waarvan het passagierscompartiment een offset crash kon weerstaan van snelheden tot 55 km/u. Bij zo'n test botst de auto tegen een hindernis met een gedeeltelijke overlapping van bijvoorbeeld maar veertig procent. ABS was standaard, en een airbag voor de bestuurder en gordelspanners waren vanaf 1981 voor het eerst leverbaar. In 1985 werd ook een passagiersairbag leverbaar. De s/klasse kan gezien worden als de moeder van items die tegenwoordig heel gewoon lijken. Driepuntsgordels achter, het elektronisch sperdifferentieel ASD, of de aandrijfslipregeling ASR werden op de S-Klasse geïntroduceerd.

In het w126 aanbod kon je kiezen uit 2 lengtes. De normale S- of SE-versie, of de veertien centimeter langere SEL. De Europese klant had de keuze uit vier motoren, van een 2.8 liter zescilinder carburatiemotor (156 pk) tot een lichtmetalen 5.0 liter V8 injectiemotor (240 pk). Voor de Amerikaanse markt kwam ook een vijfcilinder Turbodiesel-variant met 125 pk.

In 1985 gaf Mercedes zijn topmodel een facelift. Nieuwe bumpers, gladdere platen op de deuren,( de zogeheten Sacco Bretter genoemd naar de ontwerper). De W126 werd ook leverbaar met nieuwe 15-duimsvelgen. Liefhebbers noemden die de Gullideckel of putdeksel. Onder de motorkap werd de 5.0 V8 uitgeboord tot een 5.6 zodat deze 272 pk leverde. Het was toen de snelste in serie geproduceerde auto van Mercedes.

In Maart 1991 kwam er een einde aan de w126. De W140 kwam ten tonele op de autoshow van Genève. Hoewel de serieproductie van de nieuwe modellen een maand eerder al was gestart, liep de productie van de W126 in Sindelfingen voor de export nog enige tijd door. De laatste exemplaren (in gepantserde uitvoering) werden pas in april 1992 met de hand voltooid.